Niet beperken waar de assistent mag helpen, maar vóór iedere toevoeging, wijziging of verwijdering laten zien: dit heb ik begrepen uit je vraag, en dit wordt het gevolg.
Een verkeerd pak melk blijft snel te herstellen. Een fout bedrag in vaste lasten of een verwijderd verzekeringsrecord vraagt vóór akkoord meer context — niet een verbod.
De oude vraag was: “in welke modules mag de assistent schrijven?” Dat maakt van elke nieuwe module opnieuw een ja/nee-discussie. De nieuwe vraag is sterker: “wat moet iemand zien en kunnen corrigeren vóórdat deze specifieke wijziging gebeurt?”
Verjaardag, taak, boodschap, maaltijd en voorraaditem verschijnen nu als samenvatting met Annuleren en Toevoegen. Na akkoord gebruikt de app dezelfde opslagroute als het gewone moduleformulier, zodat rechten, delen en herinneringen hetzelfde werken als bij handmatige invoer.
Je ziet één tekstsamenvatting. Een verkeerd veld kun je niet rechtstreeks aanpassen, er is geen voor/na en verwijderen heeft nog geen eigen vorm. De basis klopt; de informatiedichtheid groeit niet mee met het risico.
Alle drie houden de harde regel overeind: de assistent voert niets uit vóór expliciet akkoord. Ze verschillen in hoeveel zicht, herstel en nieuwe bediening ze toevoegen.
Dit is de kleinste variant die de eigenaarsrichting volledig waarmaakt. Hij hergebruikt het bestaande moduleformulier voor toevoegen en de gewone opslagroute van de module voor uitvoeren. Tegelijk maakt hij wijzigen en verwijderen voor het eerst echt controleerbaar. Variant A blijft geschikt als compacte weergave van een heel eenvoudig voorstel, maar niet als enig patroon. Variant C is pas logisch als meerdere wijzigingen in één voorstel worden toegestaan — en precies dat is nog een open vraag.
De bovenkant is steeds hetzelfde: wat is begrepen, uit welke vraag, en welke handeling volgt daaruit. Het midden verandert mee met toevoegen, wijzigen of verwijderen. De hoofdknop noemt altijd exact wat er gaat gebeuren.
Alle gewone velden blijven beschikbaar. De gebruiker kan ieder voorgesteld veld aanpassen of leegmaken vóór opslaan.
Oud en nieuw staan naast elkaar. Iedere wijzigingsregel kan uit; de knop telt hoeveel regels werkelijk worden overgenomen.
Geen generiek “weet je het zeker?”, maar naam, kerngegevens en wat lokaal mee verdwijnt. De knop noemt het doel expliciet.
Een voorstel is pas geloofwaardig als “nee” geen dood einde is. Aanpassen, gedeeltelijk overnemen en weigeren krijgen daarom elk een eigen, voorspelbare route.
Bij toevoegen zijn alle ingevulde velden gewone formuliervelden. Bij wijzigen kan de nieuwe waarde direct worden aangepast. Daarna blijft zichtbaar dat de uiteindelijke waarde door de gebruiker is gecorrigeerd.
Bij een wijziging met meerdere velden staat iedere regel standaard aan. Zet “ingangsdatum” uit en alleen het bedrag wordt gewijzigd. Bij één toevoeging betekent deels overnemen: optionele velden wissen. Bij één verwijdering bestaat geen zinvolle helft.
“Niet uitvoeren” of “Behouden” sluit het voorstel zonder mutatie. De oorspronkelijke vraag blijft in het gesprek staan, zodat iemand kan verduidelijken: “nee, ik bedoelde de andere verzekering.”
De drie vormen blijven overal hetzelfde. Wat per module verschilt is hoeveel context en gevolg het voorstel vóór de knop laat zien.
Hieronder staat iedere actieve module waarvoor is vastgelegd wat de assistent mag zien, gegroepeerd naar de manier waarop een fout doorwerkt. “Zinvol” betekent dat de vorm een echte modulehandeling kan ondersteunen; het is geen belofte dat die schrijfactie al bestaat.
Een mooie bevestiging repareert geen ongeoorloofde context. TEN-225 en ADR-0025 gebied B3 bepalen eerst wat de assistent mag zien; pas daarna kan er een voorstel ontstaan.
Deze drie keuzes veranderen hoe voorstellen worden opgebouwd, bijgewerkt of bewaard. Daarom staan ze los van de aanbeveling hierboven.
Bijvoorbeeld “zet deze drie op de lijst”. Dit bepaalt of veldselectie genoeg is, of dat ook records afzonderlijk aan/uit moeten en variant C alsnog nodig wordt.
Een bedrag, titel of recht kan tussen voorstel en bevestiging veranderen. Er moet gekozen worden tussen opnieuw voorstellen, samenvoegen of het voorstel laten verlopen.
De keuze bepaalt of een uitgevoerde wijziging alleen in de gewone modulehistorie staat, ook in het gesprek, of in een apart activiteitenoverzicht.